Διάλογος. Ανάμεσα σε μένα και σε μένα.

Σου είπα :

-Λύγισα

Και είπες

-Μη θλίβεσαι

Απογοητεύσου ήσυχα

Ηρεμα δέξου να κοιτάς

σταματημένο το ρολόι

Λογικά απελπίσου

πως δεν είναι ξεκούρδιστο,

ότι έτσι δουλεύει ο δικός σου χρόνος

Και αν αίφνης τύχει

να σαλέψει κάποιος λεπτοδείκτης,

μη ριψοκινδυνέψεις να χαρείς

Η κίνηση αυτή δεν θά 'ναι χρόνος

Θά 'ναι κάποιων ελπίδων ψευδορκίες

Κατέβα σοβαρή,

νηφάλια αυτοεκθρονίσου

απο τα χίλια σου παράθυρα...

Για ένα μήπως τ' άνοιξες

Κι αυτοξεχάσου εύχαρις

Ο,τι είχες να πεις,

για τα φθινόπωρα,τα κύκνεια.

τις μνήμες,υδροροές των ερώτων,

την αλληλοκτονία των ωρών,

των αγαλμάτων την φερρεγυότητα.

ό,τι είχες να πεις

γι΄ ανθρώπους που σιγά-σιγά λυγίζουν,

το είπες.