
Το εβλεπα στα ματια της,
Το ηθελε οσο τιποτα αλλο
Αναπολουσε ξανα και ξανα
Τα ιδια λιγα χρονια που ειχε δικαιωμα στο ονειρο
Νοσταλγουσε τις ιδιες λιγες στιγμες που αγγιξε το ονειρο
Το ηθελε οσο τιποτα αλλο
Αναπολουσε ξανα και ξανα
Τα ιδια λιγα χρονια που ειχε δικαιωμα στο ονειρο
Νοσταλγουσε τις ιδιες λιγες στιγμες που αγγιξε το ονειρο
Την κοιτω...
Στα θολωμενα ματια της αντικρυζω οσα εχει ζησει!
Δεν της θυμωνω, πως να της θυμωσω..
Ειμαι οτι εχει...
Ειναι οτι εχω...
written by Effie
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου