Θα σε κοιτώ Παγωμένη!

Kοιτώ παγωμένη το λίγο, αυτού που περίμενα...
Πόσο μου έχει λείψει ...
θέλω να φωνάξω το πόσο μου έλειψε,
το πόσο χαρούμενη είμαι απλά που υπάρχει...
θέλω να με ακούσει όλος ο κόσμος,
θέλω να με ακούσεις εσύ...
μα ήσουν πάντα τόσο μακριά μου,
Δεν μ' άφησες ποτέ να σε αγγίξω...

Φοβόμουν να σε αγγίξω ...
Φοβόσουν να σε αγγίξω...

Δεν σε κατηγορώ... Σε καταλαβαίνω!
Δεν σταμάτησα στιγμή να πονάω, να θυμάμαι...
Η ζωή μου στοιχιώθηκε απ' την μορφή σου, απ' τα λόγια σου,
 απ' τις στιγμές μας...

Ξυπνώ κάθε πρωί και μίσω τον εαυτό μου για τις ευκαιρίες που έχασα,
 για το τρένο που άφησα να φύγει...
Κάθε πρωί ξεκινώ απ την αρχή τον αγώνα να ξεφύγω απ όσα νιώθω,
απ όσα δεν ξέχασα...
απ' όσα θα σβήσουν μαζί μου...

θέλω τόσα να σου πω κι όμως  ποτέ δεν θα με ακούσεις,
ποτέ δεν θα διαβάσεις λέξη μου...

Όχι γιατί δεν θέλω αλλά γιατί δεν μπορώ...

Είμαι τόσο αδύναμη, τόσο φυλακισμένη
απέναντι στην δική σου δύναμη και ελευθερία ...
Δεν θα μάθεις ποτέ πόσο δίκιο είχες... 

Δεν θα σε αφήσω!

Θα αφήσω τα δάκρυα μου να καταλαγιάσουν την φωτιά που με καίει,
μα δεν θα τους επιτρέψω ποτέ να σβήσουν την φλόγα
 που σε κρατάει ζεστό στο βάθος της παγωμένης μου καρδιάς....

written by Effie