Ποσες φορες αληθεια συναρμολογησες τη διαμελισμενη σου ψυχη...;

Σαμπως θυμασαι...;

Ποσες νυχτες τρυπησες, για να βγεις στο φως...;

Ποση βροχη καταπιες...;
Ποσους ανεμους εκρυψες στην αγκαλια σου...;

Τωρα μου γραφεις...

"Ειμαι καλα. Βρηκα μια θεση στη ζωη.

Μπορει προσωρινα. Αλλα να ξερεις ειναι θεωρειο!
Επιτελους μου χαριστηκε ο θεος"

Αμ, δε στη χαρισε o θεος τη θεση, ματια μου.

Στην πουλησε.

Και μαλιστα, πανακριβα!